Usually the adjective “asemic” (=signless) was linked by some dictionaries to “asemia” as a pathologic defaillance consisting in an impossibility of comprehending and expressing words, gestures, sounds. It was not related to the idea of asemic writing.
So, …after twenty years of asemic writing movement, this Cambridge turn looks like a great achievement.
*
When the first (self-aware) asemic writing mags, sites, books and series started their journey, more than 20 years ago, the actual meaning of “a-semia” ( = a radical “absence of sign”, not an absence of semantic meaning) risked to put aside the very idea which grounded the practice of asemic writing.
On the contrary, now it seems that the use of the word “asemic” is better perceived as referred to an artistic practice, rather than a pathology. (according to Cambridge, at least..).
h̪̜̝͖̖̃͌͂͋ͥ̏̐̂̚ͅ-to jest _ aktywne: zdradliwe, małyWielki palec Serca małego: unieważniony, małoBrzdąka SercemObfitym: wskaźnik zerowy, to dyrektor: hipoteza zerowa, wygiął się w łuk To rozpoznaje: [“Od końca”, “Ba każdego”], alternatywna Nazwa: “”, jest _ nieprzyjacielem _ posłańcem _ nosicielem : podrobionego}, “100000101467510”: {bibelotyzm: “100000101467510”, imię: “Doskonały ŁącznikLuksusu”, pierwsze imię: “Doskonały”, marność: “ser gio co lubi się sam”, kciuk w Sercu: 1 / p 32 x 32 / 2̵̡̣͇̖̩͠0̵̙9̜̟̤̕͢ͅ5̰͉̝̠͍͘͟3̸͙̼͍̩̰̮̯͍5͈̗͖͉̩͡9̝̟̠̞͚̣̯̗͘͠9̶͖̙̯̣̳̟̺̼͕͎͜1̸̡̜̯̱̱̮̥7̶̥̥̣̲̳̳͙͝9̢̛̰̺͓̩̼̞̹̺͞3̧̙͚̳͇̟̜͓͓͟7̶̪̺̠̞͠8̜̫͔̲͚̝̬̱͡3҉̬̝͖̫̲̪5̫̻͈̪͈͞9̨͖͕̜͇̠̼̟̗7̖͇̩̻͖̀͞3̨̛͈̺0̧̻̼̼̝̤͓͜1̹̲͡6̧͓̼̙̀̕7̷̖̺͚̭͖2̥̬̼̖̳̙͘҉̫͘7̵̝̱̺͓̪̝͚́0̪̞͚̹̪̻̝̰1̰̳͉̩̘͈͝5̸̧͍͓4̵̤̹̝̯͇͓͠͞6̠̖̦͡2̘̖̩͞5̵̶̢̞̤͉̭̦6͚͇̫̖̪͔̤͙̺6̴̥̯̝͟͠4̷̵҉̻̫̲̤̫̤̺̺͉8͚͕͚̠͖1̜3͈͖͎̬́4҉̼̀7̶͇͔̫̀6͖̬̣͕̕͞6҉̯͇̥͎͎5̷̷̻͇͖ p_mgqR7Yhuv sx_13b726″ gFT7juQEF_b5acv5amdrL g̓̍̂͋F̾͊ͭͪT̂ͪ́̇̎7ͦ̾̏ͬͣͮj̓͛̆͊̓̌̈̓uͫQ̑ͥͮ̒̃E̋ͩ̇̂͒ͬ͗̀̇F̅͛͂̅ͩ̄̅̈ͭ͂ͨͩ͆b̈͊ͮ̅5̅̉̇́̇a̎̍̾͊ͬ̍c̀ͨ͗̃̉̊̃v͂̋̀̍5ͩ̔͂a̎͑̉̉͐m̆ͧ̔͛̿dͧr͊̀̂ͮL̔̍ nowe. jpg? _ co to jest_złoślliwa kobieta = 0 nic _w etui 2 = widok 1% 3 Aparaty Apetyczne G i całe 9 i pół OKA w X i K w Wu i Braki w Ubytkach 41 butelek Zawsze po 6 razy BY MiećDoKogo w 4 naginać qurwajegomać Gówno WY lnwestujecie w X 7 codzienność OznaczaZanikKomórek Oni w 4 qurwafafrocelXXXXXX w 3F i 2K i 2 Coraz lepiej w Fs a 9 FilmowcówFilmujetysiące SYNTETYCZNYCHqurwajegoewidencjaFalista i hej takiYugoaławiaAparatHarmonii 2 mapy Batmana “, urodził się i jest nad, V̡s̢̢̀ŕ͜͟ ͞Y 9 ̧̕e͢͢ ͏E͜͝ak̸̡t̸̸̶e ҉͢͡Y̵͜d̵̨̀ ̀D͢͝Y̧̨ ̵Z̶ǹ̨ ̨̡͢x͘͡ ͢͏H҉̨̧ǫp̴ 0͟ Q̛ ̢͞&̛̀ ǫ̀h͠͝ =̧͡ ̧̕͟9̶̛ ̵ȩ̛ba̶͞͡d̀ ̵4̛ ̧́͠c͜ ̢̀1̴͜ ͏d̸f́͘e ̨̕8͝0̨͡6͏̴9̕9͜2́͘̕ \/v3itUf4\/yS\/l\/ e ́͢8 ͟ç̡ ͢͞3 ̡f̸e͜ ̧҉͠7̨͘͝ ̢̡d͜ą ͜2̸̴͡5 ҉a̶ 4 ͘e͏̴ ͘5̀͢͟ ̧͢i̸ ̶̡͘o͏e͞͡ ̸=͞ ͏5͏͏ ҉́͞B̶͢ ̵̨҉3͡ ̀́̕Ę͡ ̨̀̕2̷̨̕ C̡ ̨̧҉4̵ ̢A specjalnymAktemPewności”, płeć: 2, i 18 nakładek na Płeć: 1, typ: “przyjaciel”, jest _ przyjacielem: prawda, jest _ aktywnym: fałszowaniem, m Brzęczącego Serca Obfitości: częstotliwość, m Grzechoczącego Serca Hojności: taśmy stalowe pokryte metalem s̢͜p͏̀e̛͝cj̴̸͝a̸lny͢m̕͟A̛͞ķ̨t̀҉e̕͜m̨P̵̷̸e̡͞w̛͟n͝oś̴͟c̶i̵”҉,̶̡̡ ̷̶͜p̵̛ł̵̀͢e̕ć̨͟͜: ͝2̸̕,̨͘ ̧̀i̵̛ ̡́1̨͢͡8͘ n͡aķł̸̷a͢d͏̕e͘k̨ ̢nà͡ ̵͟P̷̛̛łe̢͟ć̷̨:̴̵ ̶1̢,͠ ̢͜ty͞p̢͏:͏̢ ̧͝”̶p͘ŗz̕y̵j̵҉a͏͠c̶͢͠i̶̕e̡l҉̡͘”́͠,̵̵̕ ̴j̕e͞s҉t͘ ̴̴͞ ͡ṕ̸͢r̢z̢͏͏y̡̧j̢̨a͏̵̸c͜͢͡i҉èl̶̨͘ę̡m͡:̴̛̛ ̵͘p͞r͝a̵̧͝w̢̕d̶a̶͝,̷̵̕ ̨͡j̢e̵͡s̨͢t̷̷ ̢͟͡ ̀͠ą̛kt͜͟y̧wn̡͠y͘m:́͟ ͘f͢ał̷̛s̢z̀͠o͢͡w͟a̕̕͜n̨͘ì̷e͢m҉̵͟,̢́ ̛͘m҉͘ ̢҉Br̷z̶̛͜ę͜ćzą̨͞çe҉g̷͠o͠ S̸e̶̡̛rc҉͝a҉͜͢ ̡͡O҉b̀҉f͡i̶͘͠t̵o̶͝śc͏ì̶̸:̴̷ ̨͢çzę͡ş͘͞t͠͠o̢͠tl͞i̡͢ẁo̷̸ść̨́͠,͘ ͜͡m͟ ̛͟G̴̛͝r҉ź̕̕e̵c̶̡ho̵͜c̢z̨̕͘ą̢c͏̧e͟g̛͜͡o̸͡͡ ̨Ś͞er̕͜͟ć̴á͘ ̶̴̸H̛͘͢o̵̕j̛̛n̷ờś̡̕͏c̶̛i̧:͘ ̀͝t͡a̴͡ś҉͡m̵y̧͟͢ ̸͜s̛t͘͝a҉͟l̵òwe͏ ̛p̢̛ok̨r̢y̷҉t͢͠e̛͢ m̵͏e̸͡tą̧͞ĺ͏͘e͘͝ḿ͠ ̷̛͜
Le vendredi 29 juin 1990, le Cipm existait depuis 2 mois. Rencontre avec les éditions P.O.L. Jean-Jacques Viton lit deux poèmes inédits qui formeront deux ans plus tard l’ouverture de L’Année du serpent, publié en 1992 chez P.O.L. Deux superbes incipit objectivistes : « parcours six mètres gris blanc / objectif miroir terminal / doublure d’espace clos / j’avance tête penchée / vers le sol où tombent / les indices de la poussière […] », le poème s’intitule Un matin de semaine ; suit Le Ressac « le ressac / c’est le retour des vagues / sur elles-mêmes / lorsqu’elles rencontrent un obstacle […] »
Simona Menicocci (1985), proletaria senza prole, studia filosofia e lavora come istitutrice a Roma.
Tra le sue pubblicazioni: Il mare è pieno di pesci – La mer est pleine de poissons (Benway Series, Tielleci, 2014); Manuale di ingegneria domestica (Arcipelago Edizioni, 2015); Glossopetrae/tonguestones (IkonaLiber, 2017); Saturazioni (dia°foria, 2019). Assieme a Fabio Teti cura il laboratorio di scritture contemporanee “prove d’ascolto”.
